Prof. Dr. Mesut Akarsu

Prof. Dr. Mesut Akarsu, 1988 yılında başladığı Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden 1994 yılında mezun olmuş, aynı üniversitenin Dahili Tıp Bilimleri Bölümünde 2000 yılında başladığı tıpta uzmanlık eğitimini 2016 yılında tamamlamıştır. 2005 yılından itibaren yine Dokuz Eylül Üniversitesi’nde Tıpta Yandal Uzmanlık eğitimine devam etmektedir. Akademik kariyerine Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde devam eden Prof. Dr. Akarsu, 2013 yılında profesör unvanını almıştır ve halen aynı fakültede görev yapmaktadır. 2020 yılında kısa bir süreliğine Anabilim Dalı Başkanlığı görevini üstlenmiştir. Yabancı dil olarak İngilizce bilen Prof. Dr. Akarsu, B2 (orta üstü) düzeyinde yeterliliğe sahiptir. Tıpta yandal uzmanlık tezini 2004 yılında “Ratlarda indometazin ile oluşturulan deneysel enterokolit modelinde pentoksifilinin etkinliği” başlığıyla, tıpta uzmanlık tezini ise 2000 yılında “Behçet hastalığında doku faktörü yolu inhibitörü ve diğer hemostaz faktörlerinin değerlendirilmesi” konusu üzerine hazırlamıştır. Akademik çalışmaları ve araştırmaları temel olarak gastroenteroloji ve hepatoloji alanlarında yoğunlaşmıştır. Prof. Dr. Akarsu, çok sayıda uzmanlık tezine danışmanlık yapmıştır. Bunlar arasında 2023 yılında D. Uzun’un “Peutz-Jeghers sendromlu bireylerde saptanan mutasyonların in-silico analizi” ve M. Akça’nın “Farklı yaş gruplarında çift balon enteroskopi: Endikasyonları, bulguları, tanı ve tedavi” başlıklı çalışmaları, 2022 yılında P. Günay’ın “Peutz-Jeghers sendromlu hastalarda saptanan genetik mutasyonlar” tezi, 2021 yılında D. Soylu’nun “Pankreatik nöroendokrin tümörlerde tümör evresi, derecesi, hastanın laboratuvar verileri ile sağ kalım arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi” başlıklı çalışması yer almaktadır. Ayrıca 2017 yılında Ö. Komaç’ın gastroenteropankreatik nöroendokrin tümörlerle ilgili tezine, 2015 yılında M. Yaşar’ın skleroderma sorgulama ölçeği geçerlilik-güvenilirlik çalışmasına ve N. Seda’nın inflamatuvar bağırsak hastalarıyla ilgili anket validasyonuna da danışmanlık yapmıştır. Bu çalışmaların dışında, 2011-2014 yılları arasında karaciğer nakli, hepatoselüler karsinom, glukagonlike peptid-2 reseptör ekspresyonu ve kronik karaciğer hastalığı gibi konularda çeşitli uzmanlık tezlerine rehberlik etmiştir. Tez konuları arasında adalimumab, infliximab ve N-asetilsistein gibi ajanların deneysel karaciğer hastalığı modellerinde karşılaştırılması, karaciğer nakli sonrası obezite, hasta-greft sağ kalımı, sosyoekonomik düzey gibi değişkenlerin etkileri de yer almaktadır.